۲۵۸
۰
۱۳۹۶/۹/۱۵
خاطرات دکتر محمدرضا منصوری

خاطرات دکتر محمدرضا منصوری

پدیدآور: مهدی قیصری ناشر: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات مرکز اسناد انقلاب اسلامیتاریخ چاپ: ۱۳۹۵مکان چاپ: تهران

خلاصه

یکی از منابع مورد استفاده در تدوین تاریخ، خاطره های اشخاص است. نوشتار حاضر خاطرات دکتر محمدرضا منصوری است که به جهت پاره ای دلایل حائز اهمیت است. در تدوین این خاطرات از روش مصاحبه ی حضوری و انجام مصاحبه ی تکمیلی با راوی محترم و استفاده از منابع و اسناد منتشر شده بهره گرفته شده است. محدوده ی زمانی خاطرات از زمان تولد دکتر در سال 1330 تا شهریور 1393 را در بر می گیرد که البته بیشترین تمرکز اثر بر دوران مبارزات ایشان بوده است.

معرفی کتاب

یکی از منابع مورد استفاده در تدوین تاریخ، خاطره های اشخاص است. هر شخصی دارای تجربه ی فردی است که می تواند آن را در قالب خاطره روایت کند و به نوشتاری درآورد. خاطره، وقایع گذشته است که شخص آن را دیده یا شنیده و بخشی از محفوظات ذهن است که چون از برجستگی و ویژگی خاصی برخوردار بوده، شایستگی ثبت و ماندگاری در ذهن را یافته است.

خاطره نویسی در معنای عام آن، نه تنها یادآوری و نگارش دیده ها، بلکه شنیده ها هم هست که در آن علاوه بر زمان و مکن وقوع خاطره، به ارزیابی چگونگی وقوع آن نیز می پردازد. باید توجه داشت که به خاطرات باید با دیده ی احتیاط نگاه کرد و اصول و معیارهای نقد تاریخی را در استفاده از آنها به کار بست تا از قابل اعتماد بودن آنها مطمئن شد.

از پایان قرن هفدهم میلادی، استفاده از خاطرات شخصی گروه های متعدد اجتماعی به عنوان نمونه داده های تاریخی، مورد توجه محققان قرار گرفت. در فرهنگ ایرانی اسلامی، از قرون میانه، سفرنامه نویسی به عنوان شکلی از خاطره نگاری مرسوم بوده و نمونه های بارزی از آن را در ادوار گوناگون تاریخی می توان برشمرد. در تاریخ معاصر ایران، با توجه به تحولات مهم، نهضت ها و قیام های مردمی علیه استبداد داخلی و استعمار خارجی به خصوص انقلاب اسلامی، که این تلاش های را به ثمر رساند، ثبت وقایع از زبان شاهدان عینی رویدادها حایز اهمیت می باشد. نوشتار حاضر خاطرات دکتر محمدرضا منصوری است که در این راستا منتشر شده است. روایت مستندی از فضای داخل زندان و فعالیت سازمان مجاهدین برای مارکسیست کردن جوان ها و جذب آنها در دهه ی 1350 که از زبان یکی از جوان ترین زندانیان سیاسی این دهه ارائه گردیده است. 

دکتر محمدرضا منصوری در سال 1330ش در تهران و در خانواده  مذهبی متولد شد، پدرش ساعت فروشی داشت و بعد از انقلاب، بیشتر در کارهای تعاونی و خیریه فعالیت می کرد. برادرانش از مبارزان و زندانیان سیاسی دوره پهلوی دوم بودند. او در سال 1348 از دبیرستان علوی فارغ التحصیل شد و در سال 1349 بعد از قبولی در کنکور سراسری، وارد دانشکده ی پزشکی دانشگاه تهران شد و تحصیل در رشته ی پزشکی را آغاز کرد. ورود او به دانشگاه تهران، مصادف با آغاز جنبش های زیرزمینی دانشجویی علیه رژیم شاه بود. در آنجا بود که با سازمان مجاهدین خلق که در آغاز جنبشی مذهبی و مورد تأیید علمای مبارز نیز بود، آشنا گردید. همکاری او با این سازمان، وی را همچون برادرانش به وادی مبارزه با شاه و لبیک به ندای رهبر در تبعید کشاند. دکتر منصوری در 14 بهمن 1353 مصادف با شروع سال پنجم درسی، به جرم فعالیت های مخفی سیاسی و در ارتباط با سازمان دستگیر و به حبس ابد محکوم شد. او با تحمل 4 سال زندان بالاخره در 21 دی 1357 یک ماه مانده به پیروزی انقلاب اسلامی و مصادف با فرار شاه از ایران از زندان آزاد شد. دکتر در دهم اسفند سال 57 و بعد از پیروزی انقلاب اسلامی مجددا وارد دانشگاه شد تا به درسش ادامه دهد. وی در سال 1358 ازدواج کرد و در سال 1359 با شروع جنگ تحمیلی در حالیکه صاحب فرزند شده بود، درست ده روز بعد از شروع جنگ، به جبهه ی سومار و اسلام آباد غرب رفت و عضو کمیته ی اعزام نیروی وزارت بهداشت و بسیج جامعه ی پزشکی گردید. منصوری در سال 1360 فارغ التحصیل پزشکی عمومی شد. پس آن دکتر در سال 1361 کنکور تخصصی داد و وارد رشته ی تخصصی چشم شد. در سال 1364 موفق به دریافت بورد تخصصی چشم پزشکی شد و در همان سال به عنوان عضو هیئت علمی در دانشگاه علوم پزشکی تهران استخدام گردید. مسئولیت های دکتر در فاصله ی سال های 1367 تا 1392 به ترتیب؛ ریاست دانشگاه علوم پزشکی مازندران، گذراندن دوره ی فوق تخصص عمل های شبکیه ی چشم و برعهده گرفتن مسئولیت بیمارستان فارابی، سرپرست دانشگاه علوم پزشکی تهران، مشاور وزیر و نماینده ی وزیر در شورای عالی برنامه ریزی پزشکی، می باشد.

خاطرات پیش رو به چند دلیل خواندنی و حایز اهمیت است:

1- فعالیت انقلابی در سنین بسیار کم

2- دستگیری به دلیل همکاری با سازمان مجاهدین خلق

3- خاطرات ایشان از کمیته مشترک ضد خرابکاری و زندان قصر

4- فعالیت های اجرایی ایشان در سطوح بالا، بعد از پیروزی انقلاب

در تدوین این خاطرات از روش مصاحبه ی حضوری و انجام مصاحبه ی تکمیلی با راوی محترم و استفاده از منابع و اسناد منتشر شده بهره گرفته شده است. محدوده زمانی خاطرات از زمان تولد دکتر در سال 1330 تا شهریوز 1393 را دربر گرفته است که البته بیشترین تمرکز اثر بر دوران مبارزات ایشان بوده است. 

فهرست فصل های کتاب:

فصل اول: ولادت و پیشینه ی خانوادگی

فصل دوم: آغاز مبارزات سیاسی

فصل سوم: فعالیت های سیاسی مخفییی

فصل چهارم: شکنجه گاه کمیته ی مشترک ضد خرابکاری

فصل پنجم: دادگاه بی داد

فصل ششم: اقدامات سازمان مجاهدین خلق در زندان

فصل هفتم: زمزمه های آزادی

فصل هشتم: طلیعه انقلاب اسلامی

فصل نهم: پیروزی انقلاب اسلامی

 

نظر شما ۰ نظر

نظری یافت نشد.

پربازدید ها بیشتر ...

روابط سیاسی دیپلماتیک ایران و جهان در عهد صفویه

روابط سیاسی دیپلماتیک ایران و جهان در عهد صفویه

امیرحسین برازش

دولت صفوی به عنوان یکی از دول مهم جامعه جهانی با درک و تبیین این موضوع که روابط سیاسی ـ دیپلماتیک در

ما را به سخت جاني خود اين گمان نبود

ما را به سخت جاني خود اين گمان نبود

ابوالحسن رضوي

آباده نرفته، وکیل آباده شدم!مروری بر خاطرات ابوالحسن رضوی نماینده هفت دوره مجلس شورای ملی از دور