۶۸
۲۲
۱۳۹۷/۸/۲۶
درآمدی بر حوزه ها و دپارتمان های ایران شناسی در اروپا، آمریکای شمالی و ژاپن

درآمدی بر حوزه ها و دپارتمان های ایران شناسی در اروپا، آمریکای شمالی و ژاپن

پدیدآور: نویسندگان ناشر: انتشارات دانشگاه گیلان تاریخ چاپ: ۱۳۹۶مکان چاپ: رشتتیراژ: ۱۰۰۰نسخهشابک: 978-600-153-164-4تعداد صفحات: ۵۳۴ص

خلاصه

حاصل تلاش های ایران شناسان و دپارتمان های ایران شناسی نقش مؤثری در بازشناسی هویت ایرانی و رونق یافتن پژوهش در حوزه های فرهنگ و تمدن ایران داشت. در پژوهش حاضر نویسندگان به بررسی مراکز، معرفی پژوهشگران برجسته و مسائل مربوط به ایران شناسی در کشورهای اروپایی، آمریکای شمالی و ژاپن می پردازند. کتاب پیش رو می تواند آگاهی های علمی نوینی را در زمینه پژوهش های ایران شناسی در کشورهای یاد شده در اختیار پژوهشگران این حوزه قرار دهد.

معرفی کتاب

شرق شناسی تحولی علمی است که از سده های هفدهم و هجدهم میلادی در نتیجه ی رخدادهای علمی، فنی و تکنیکی در دنیای غرب و با توجه به اهمیتی که دنیای شرق جهت تأمین منافع شان داشت، به صورت علمی نوین در دپارتمان های دانشگاه های بزرگ مورد توجه قرار گرفت. با این حال باید ریشه های شرق شناسی را در سده های دورتر جست و جو نمود. پس از پایان جنگ های صلیبی و آشنایی اروپاییان با منابع اقتصادی، فرهنگی و ساختار سیاسی دنیای شرق به ویژه مناطق شرقی مدیترانه، آنان در مرحله نخست به عزم تجارت، به سوی شرق رهسپار گردیدند و در نتیجه تجربیات فراوانی که به دست آوردند موجب تشویق اروپاییان به سیاحت در شرق شدند.

وقوع انقلاب صنعتی و انقلاب کبیر فرانسه موجب شتاب شرق شناسی در اروپا شد. آغاز سده ی نوزدهم میلادی دوره ی اوج شرق شناسی در اروپا است زیرا دولت های اروپایی به دلیل رشد سرمایه داری و گسترش نظام مستعمراتی، رقابت گسترده ای با یکدیگر آغاز نمودند که یکی از ابزارهای لازم جهات تحقق نظام استعماری، تقویت پایه های شرق شناسی در این کشورها بود. به هر روی تلاش های شرق شناسان در سده ی نوزدهم بیش تر با تکیه بر مباحث اسلام شناسی از یک سو و مطالعات باستان شناسی قرار داشت. اما در سده ی بیستم پس از تلاش های گسترده در زمینه ی شرق شناسی، حوزه های مختلف نظیر ایران شناسی و سایر حوزه های مطالعاتی زیر مجموعه آن شکل گرفت.

در حوزه مطالعات ایران شناسی نیز باز هم کشورهای انگلستان، فرانسه و آلمان پیشتاز بودند. بی تردید مهم ترین عامل توجه این کشورها به پژوهش در این زمینه، تحت تأثیر متغیرهای گوناگون است که این عوامل ریشه در تحولات سده ی بیستم میلادی داشت؛ عواملی نظیر رقابت دولت های بزرگ در خاورمیانه بر سر مسأله نفت و انرژی و مسائل ژئوپلیتیک، موجب اهمیت ایران در سیاست خارجی شان گشت که به همراه گزارش های فراوان سیاحان اروپایی از ایران سده ی هفدهم میلادی ارائه شده بود. ایران شناسی و خاورشناسی در انگلستان و فرانسه عصر استعمار را به جهت این که کشورهای یاد شده منافع فراوانی در شرق داشتند، باید به توسعه استعماری و منافع آنان در این زمینه تحلیل نمود، در حالی که خاورشناسان در آلمان با رویکرد علمی ودانشگاهی همراه بوده است؛ زیرا آلمانی ها در ایران و شرق دارای منافع سیاسی و اقتصادی نبودند. هم چنین آمریکا نیز شرق شناسی را به عنوان یکی از شاخصه های سیاست ملی از سده نوزدهم برای توسعه منافع ملی خود دنبال نمود. این سیاست کم و بیش در آمریکا در رویکرد به شرق شناسی و ایران شناسی تداوم دارد. با این وجود، شرق شناسی و ایران شناسی از نیمه دوم سده ی بیستم و بیست و یکم از شکل استعماری کم و بیش خارج گشت و وارد دوران نوینی شد. به ویژه این مسأله درباره ی فعالیت های ایرانی شناسی در چند دهه اخیر چشم گیر است. فعالیت ایرانیان مهاجر در اروپا جذابیت زیادی برای پژوهشگران اروپایی فراهم آورد و این موضوع موجب تربیت نسل بزرگی از ایران شناسان در نیمه دوم سده بیستم میلادی در اروپا شد. این ایران شناسان در حوزه ها و مسائل عمده ایران شناسی پژوهش های ارزنده ای انجام دادند و افزون بر آن نسلی از ایران شناسی ایرانی را تربیت نمودند که حاصل تلاش های آنان پژوهش های ارزنده ای است که در نیمه دوم سده بیستم از سوی آنان در حوزه های مختلف نسخه شناسی، باستان شناسی، معماری، تاریخ، ادبیات، مذهب و فرق اسلامی، عرفان و تصوف و سایر شاخه های فرهنگ و تمدن ایرانی به یادگار مانده است.

با آن که پدیده شرق شناسی و ایران شناسی همواره با مسائل سیاسی همراه بوده است، اما با این وجود، ایران شناسان نقشی مهم در بازشناسی هویت ایرانی و کمک به تفهیم و توسعه مبانی ناسیونالیسم ایرانی داشتند. آنان توانستند کم و بیش نقش مهمی در بازشناسی هویت فرهنگی ایفا نمایند. هرچند نقدهایی بر پژوهش های ایران شناسی یاد شده وارد است، اما این شیوه ها و روش ها از سوی پژوهشگران ایرانی به عنوان الگویی برای پژوهش در این حوزه تداوم یافت. مهم ترین تأثیرگذاری ایران شناسی بزرگ بر پژوهشگران ایرانی، مسأله روش شناسی و یا همان «متدولوژی» بود. این مسأله تأثیر زیادی در علمی شدن پژوهش های علوم انسانی و ایران شناسی در ایران داشت. در زمینه متدولوژی و شیوه های پژوهش هنوز پژوهشگران غربی به جهت پر رونق بودن دانش فلسفه و مباحث حوزه نقد و روش شناسی، نوآوری های ارزشمند دارند.

در پژوهش حاضر نویسندگان با هدف بررسی مراکز و مسائل مربوط به ایران شناسی در کشورهای اروپا، آمریکای شمالی و ژاپن، دپارتمان های ایران شناسی این کشور ها را مورد پژوهش قرار می دهند. مبنای بررسی نیز نسخت کشورهای پیشتاز در حوزه شرق شناسی و ایران شناسی نظیر انگلستان، فرانسه و آلمان قرار داده شده است و سپس سایر کشوره مورد بررسی قرار گرفته است؛ زیرا از دوره رنسانس این کشورها با فرستادن سیاحان و مأموران خود، زمینه آشنایی دنیای غرب را با شرق نزدیک و ایران فراهم آوردند و سرانجام در سده ی نوزدهم میلادی با کشفیاتی که در حوزه تکنولوژی، کشف رمزهای خطوط و زبان های باستانی انجام گرفت، زمینه رشد و گسترش شرق شناسان را فراهم آوردند. حاصل تلاش های ایران شناسان در حوزه ها و مسائل گوناگون ایران شناسی، نقش مؤثری در بازشناسی هویت ایرانی داشت و سبب رونق پژوهش در حوزه های فرهنگ و تمدن ایرانی از سوی پژوهشگران گردید.

فهرست فصل ها:

فصل اول: شرق شناسی و ایران شناسی

فصل دوم: پیشتازان شرق شناسی و ایران شناسی در اروپای کهن

فصل سوم: جایگاه ایران شناسی در سایر کشورهای اروپای غربی

فصل چهارم: حوزه های ایران شناسی در اروپای شرقی و ترکیه

فصل پنجم: نقش روسیه و کشورهای حوزه قفقاز در ایران شناسی

فصل ششم: حوزه ها و مراکز ایران شناسی در آمریکای شمالی و ژاپن

 

نظر شما ۰ نظر

نظری یافت نشد.

دیگر آثار نویسنده بیشتر ...

حکومت کرمانشاهان؛ منتخبی از اسناد عبدالحسین میرزا فرمانفرما(21-1320 ق) (2جلد)

حکومت کرمانشاهان؛ منتخبی از اسناد عبدالحسین میرزا فرمانفرما(21-1320 ق) (2جلد)

نویسندگان

کتاب حاضر مجموعه ای است دو جلدی که اسناد حکومت عبدالحسین میرزا فرمانفرما در کرمانشاه را در فاصله ی س

مجموعه مقالات همایش صدف کوثر حضرت خدیجه (سه جلدی)

مجموعه مقالات همایش صدف کوثر حضرت خدیجه (سه جلدی)

نویسندگان

حضرت خدیجه کبری علیها السلام گوهر درخشانی که در عصر تاریک جاهلیت و دوران افول ارزش ها و انکار جایگاه